Wat doe je op een zondagochtend als de Noord-Noordoosterwind flink van leer trekt? Juist, dan trek je met 16 man en vrouw sterk het West-Friese landschap in. TC Grootebroek splitste zich traditioneel op in drie groepen: de kilometervreters van de 30-groep, de tactici van de 27-groep en de windvangers van de 24-groep. Een verslag vol opoffering, taart en een onopgelost identiteitsmysterie.

De mannen en vrouw van de 24-groep kozen voor de tactiek ‘eerst het zuur, dan het zoet’. Zij zetten direct koers richting Den Oever, met de wind vol op de neus. Gelukkig waren daar Jan en Ruud. Als rasechte adjudanten offerden zij hun eigen benen op om Trudy, Guy, Dennis, Pedro en Nico de hele weg naar de Oever uit de wind te houden. Standbeeldwaardig! De beloning wachtte bij Tante Pietje: warme koffie en sterke verhalen.

De heenweg verliep rimpelloos, op één cryptisch raadsel na. Er viel een anekdote over een mysterieuze bijnaam. Wie was toch die legendarische ‘GiGi’? De speculaties vlogen over het asfalt. Begint met een G… zou het Guy zijn? Staat het voor Geweldige Guy? Of is het Guy Galant?

Het hoge woord kwam er uiteindelijk zelf uit: Guy bleek vroeger inderdaad als GiGi door het leven te gaan. De brandende vervolgvraag (“Maar waar staat het dan voor?!”) werd door GiGi zelf vakkundig geparkeerd met de legendarische nuchtere woorden: “Gewoon, ik werd GiGi genoemd omdat het mooi klonk.” Kijk, daar moeten we het mee doen.

Met de wind in de rug vloog de groep daarna naar huis. Die geplande 24 km/u werd door de thuisbries omgetoverd tot een strakke 27 km/u gemiddeld. Eindstand: een ruime 80 kilometer op de teller.

Vier sterke mannen (Pim, Cees, Peter en Sjaak) besloten de wind vandaag slim af te zijn. Zij kozen voor een zijwind-route richting Van Ewijcksluis. Waarom? Nou, geruchten gaan dat ze daar nog steeds de allerbeste appeltaart uit de hele regio serveren. En geef ze eens ongelijk: brandstof is brandstof.

Na de taart kwam de realiteit: het stuk van Van Ewijcksluis naar Den Oever veranderde in een heuse stormloop. De wind blies vol in het nadeel. Hoewel de details uit het peloton schaars zijn, vermoedt de redactie dat Pim hier de locomotief heeft gespeeld om de boel op gang te houden. Na een stevige 100 kilometer en exact de beloofde 27 km/u gemiddeld bolden de heren voldaan Grootebroek weer binnen.

Tot slot de vijf onvermoeibare beren van de 30-groep: Stef, Henk-Jan, Frank, Joop en Vok. Hun tactiek? Eerst genieten, dan afzien. Met de wind vrolijk in het achterwerk vlogen zij in recordtempo richting Petten. Eenmaal daar streken ze neer bij het gezellige Holiday Home voor de broodnodige cafeïne.

De terugweg was een heel ander verhaal. Zoals voorspeld speelde de wind daar de absolute spelbreker. Het werd een kwestie van tanden op elkaar, blik op het achterwiel van je voorganger en stoempen. Na een ruime 120 kilometer beuken bleef de teller – ondanks de tegenwind – steken op een indrukwekkende 30+ km/u gemiddeld. Moe, voldaan en met flink wat melkzuur in de benen keerden ook deze mannen veilig terug in hun thuishaven.

Het was weer een zondag voor in de boeken. Tot volgende week, inclusief of exclusief GiGi!