Wat een fantastische fietsdag hebben we achter de rug! Met een mooie groep van 9 enthousiaste TCG-ers en drie gezellige gastrijders werd vandaag koers gezet richting het befaamde Kopje van Bloemendaal. Een rit die alles in zich had: kilometers, klimmetjes, gezelligheid én de nodige dosis mechanische spanning.

Nadat we de Zaanstreek achter ons hadden gelaten en de eerste pont hadden genomen, besloot gastrijdster Ine haar eigen weg te vervolgen. Haar man Kees fietste de rit gelukkig wel helemaal met ons uit, net als gastrijder Piet die eveneens de volle, ruim 140 kilometer volmaakte. Klasse, mannen!

Het tempo zat er goed in, mede dankzij Henk-Jan en Robert. Zij namen vandaag de taak van windvangers op zich en hielden de overige senioren de hele dag netjes uit de wind. Omdat we vandaag twee keer de pont moesten pakken, was er onderweg genoeg tijd voor een praatje, wat de sfeer in de groep alleen maar ten goede kwam.

Eenmaal boven op het Kopje van Bloemendaal was het tijd voor de welverdiende beloning. We hielden halt bij Santos voor een goede bak koffie en een heerlijk stuk chocoladetaart om de reserves weer aan te vullen. De terugweg verliep helaas niet helemaal vlekkeloos. Vlak na de pont sloeg het noodlot toe en reed Peter D. lek. Slechts een paar kilometer verderop was het wéér raak en stond Robert met een leeglopende band. Gelukkig bleek gastrijder Kees een voormalig racefietsmonteur te zijn. Alsof hij het nooit had verleerd, legde hij de banden vankundig en razendsnel weer op de velg. Toen de ’tita Tovenaar’ van onze groep vervolgens zijn magische tovertrucs bovenhaalde, waren de banden met een luide pats boem zo weer op de juiste druk!

Na dit staaltje vakmanschap kon de rit gelukkig zonder verder oponthoud worden voortgezet. Via Alkmaar reden we met een heerlijk windje in de rug in gestrekt tempo weer richting Grootebroek. Al met al een topdag met een geweldige club rijders!