TC Grootebroek gespot op topsnelheid!
Beuken als jonge goden
Met een flinke noordoostenwind op de kop vertrok het peloton richting Westwoud en Nibbixwoud. Via het Westdeel passeerden de mannen Kolhorn en Wieringerwaard. Anna Paulowna werd tactisch links gelaten, waarna koers werd gezet naar Van Ewijcksluis.
Instortingsgevaar in Van Ewijcksluis
Bij de welverdiende stop in Van Ewijcksluis wachtte de traditionele beloning: vers gebakken appeltaart. Deze was zó vers en warm dat de taart op het bord al een beetje uit elkaar viel. Gelukkig liet de club zich daardoor niet uit het veld slaan. De constructiefout mocht de pret niet drukken, want de smaak was als vanouds voortreffelijk.
Peter D. breekt het zwijgen
De terugweg verliep voor een groot gedeelte met zijwind. Het laatste stuk van Den Oever naar Medemblik bracht eindelijk verlossing. Waar de redactie van de website het nuchter houdt op ‘wind in de rugge’, noemen ze dat in Noord-Holland en West-Friesland simpelweg genieten ‘voor de wind’. Ook op de terugweg gaven Ton en Joop een masterclass wielrentechniek weg. Dit spektakel maakte zoveel indruk dat er onderweg een klein wonder plaatsvond. Peter D., normaal gesproken de stille kracht die geruisloos meefietst, kon zijn bewondering niet langer onder stoelen of banken steken. Hij blies met regelmaat de loftrompet voor de heren vooraan. Wie weet wat we in de toekomst nog gaan meemaken met onze ‘Stille Peter’!
Diepe buiging
Bij thuiskomst in Grootebroek tikten de tellers ruim 110 kilometer aan. Het gemiddelde? Een mooie 28,5 km/u. Namens de échte, oudere senioren in de groep: een diepe buiging voor deze ‘jonge’ senioren. Tot de volgende trainingsrit.


Wat zou het antwoord zijn op de vraag boven het artikel??
Ik denk het laatste?