Het was een stralende dinsdagmorgen op 14 april 2026; zo’n dag waarop de zon de benen al vroeg kietelt. Voor het eerst sinds lange tijd werd de seniorenrit weer eens opgesplitst in twee groepen: de 27 km-groep en de 30 km-groep. Beide ploegen kozen voor een serieuze uitdaging met afstanden die de 120 kilometer aantikten.
Groep 27: Geduld en Coördinatie
De mannen(helaas vandaag geen vrouwen) van de 27-groep hadden hun zinnen gezet op een flinke ruk voor de eerste stop. Pas na 70 kilometer werd de koffie opgezocht bij de Poelboerderij, net buiten Wormer. Een prachtige plek, al moesten de reserves tegen die tijd bij sommigen echt van diep komen.
Het enige echte obstakel op de route was Alkmaar. De drukte rondom de stad zorgde voor wat coördinatieproblemen binnen de groep, maar eenmaal daarbuiten, keerde de rust terug. Met ruim 120 kilometer op de teller was het voor een aantal deelnemers, die de lange afstanden nog niet helemaal in de benen hadden, een pittige kluif die net tegen het limiet aan zat.
Groep 30: Zon, Zee en Appeltaart
De 30-groep profiteerde optimaal van het mooie weer en zette koers richting de kust. Met Petten als keerpunt was de beloning daar klassiek en verdiend: Koffie met appeltaart. Ook hier werd niet op een kilometertje gekeken; de teller passeerde ook bij deze groep ruimschoots de 120 kilometer.
Ondanks de vermoeidheid bij de een en de zere benen bij de ander, overheerste het gevoel van een topdag. Een stralende dinsdagmorgen rit die laat zien dat de ‘senioren’ het fietsen nog lang niet verleerd zijn!

