Dinsdagmorgen, 9.00 uur. De zon straalt alsof ze speciaal voor de 27-groep van TC Grootebroek haar best staat te doen. Tien krasse knarren verzamelen zich bij Atletiekvereniging SAV. De sfeer zit er lekker in, al misten we wel direct een prominent gezicht. Waar was Pim? Was hij te lang blijven liggen? Had hij ruzie met zijn wekker? Het bleek een mysterie dat pas vele kilometers later opgelost zou worden.

Zonder Pim, maar met een flinke dosis goede moed, trapten de tien klasbakken af richting Venhuizen. Via de prachtige, kronkelende polderwegen van Drechterland koersten we richting Hoorn. En daar wachtte ons een traktatie: de recent vernieuwde fietspaden van de Hoornse Hop! Het asfalt lag erbij als een biljartlaken, perfect om de bandjes eens goed te testen. Al kregen we er wel direct een gratis attractie bij: een stevige zijwind vanaf het Markermeer die probeerde ons het gloednieuwe, prachtige publieke strand van Hoorn op te blazen. Maar een TCG’er laat zich natuurlijk niet zomaar uit het zadel blazen. Met de haren in de wind (voor zover nog aanwezig) ging de reis onder een heerlijk gematigd tempo verder richting Edam, Volendam en Monnickendam. Gewoon over de traditionele fietspaden langs de rijksweg, want waarom zou je het jezelf nóg moeilijker maken?

Net voor Ilpendam gebeurde het wonder van de dag. Wie kwam daar als een eenzame ridder uit de tegenovergestelde richting aanrijden? Jawel, Pim! Het mysterie van de vermiste fietser was in één klap opgelost. Wat bleek? Net voor vertrek besloot zijn remkabel met vroegtijdig pensioen te gaan. Knappen, vlak voor de start! Gelukkig weet Pim wat klantenbinding is. Als een speer fietste hij naar onze trouwe hoofdsponsor NAN-Bikes in Grootebroek. En alsof er een Formule 1-pitstop werd uitgevoerd: binnen no-time zat er een gloednieuwe kabel in. Top service van een top sponsor. NAN-Bikes, we hopen jullie nog heel lang te mogen behouden voor de vereniging!

Pim sloot direct achteraan aan, precies op tijd voor het belangrijkste ritueel van de dinsdag: koffie met appeltaart. Maar de rust keerde niet echt terug aan de koffietafel. Sterker nog, er vond een ware ‘scheiding der machten’ plaats. Waar de tafels normaal gezellig tegen elkaar worden geschoven, ontstonden er nu plotseling twee vijandige kampen.

De sterke verhalen vlogen over en weer alsof we net de Alpe d’Huez hadden bedwongen. Het werd een bittere strijd om wie het ‘allerschoonste’, meest overdreven visserslatijn kon verkopen. Een officiële winnaar roepen we maar niet uit. Laten we eerlijk zijn: één kamp was overduidelijk in het voordeel (en nee, we noemen geen namen, maar de jury was omgekocht).

Met de buikjes vol appeltaart begonnen we aan de terugweg via Purmerend, Middelie en Oosthuizen. De wind was inmiddels ook gedraaid en blies nu vrolijk vanaf de andere kant in onze gezichten. Maar de pret kon niet meer op. Via Hoorn en Blokker – waar we natuurlijk nog even eervol langs het prestigieuze Beatles-monument fietsten – werden we weer vakkundig richting het vertrouwde Grootebroek geloodst. Een dikke, welverdiende pluim en extra vermelding voor Ton, Joske en Henk-Jan! Zij hielden de hele rit het tempo keurig gematigd en strak in de hand, waardoor het voor iedereen een fantastische en zeer aangename rit werd. Mannen, bedankt namens de hele groep!

Tot slot nog een warm berichtje vanuit de redactiekamer: Peter, ontzettend bedankt voor de lieve traktatie voor het vele werk van de webmaster. Het werd (en wordt) zeer gewaardeerd! De innerlijke webmaster is weer helemaal opgeladen.