Het was weer een typische West-Friese dag: een strak blauwe lucht, maar een wind die geen genade kende. Vandaag stonden we met drie man sterk van Toerclub Grootebroek aan de start voor een flinke ronde door de polder.
De heenweg: Karakter tonen
Vanaf de start in Grootebroek zetten we koers richting Hoorn. De windmolens onderweg stonden niet voor niets hard te draaien; we hadden de wind vol op de kop. Het was niet ouderwets kop over kop rijden om het tempo erin te houden, maar Peter die Guy en Robert op sleeptouw nam. Via Wognum en de slingerende wegen naar Lambertschaag bleef hij maar beulen. De West-Friese dijken boden weinig beschutting, maar de benen voelden goed en de sfeer in ons groepje van drie was top.
Koffiestop in Kolhorn:
Na ruim 40 kilometer ploeteren tegen de elementen, bereikten we het schilderachtige Kolhorn. De rust in dit voormalige vissersdorp/walvisvaarders aan de Zuiderzeedijk was een welkome afwisseling.
- Rustpunt: We streken neer voor een welverdiend “bakje” koffie. Voor wielrenners zijn plekken zoals De Eilanderij of een lokale bistro ideaal om even op adem te komen en de koolhydraten aan te vullen.
- Moraal: Met de wetenschap dat we de wind op de terugweg in de rug zouden hebben, smaakte de koffie extra goed. Guy deed dan ook een duit in het zakje en trakteerde zijn collega’s. Vooral als dank aan Peter voor zijn vele beulswerk.
De terugweg: Met de wind in de zeilen
Na de stop vlogen we letterlijk naar huis. Via Middenmeer doken we de Wieringermeer in, waar we met de wind in de rug gemakkelijker de vooropgestelde snelheid konden noteren op de teller. Via het historische Medemblik reden we via Andijk weer richting het vertrouwde Grootebroek.
Statistieken van de rit:
- Gezelschap: 3 TCG-ers
- Route: Grootebroek – Hoorn – Wognum – Lambertschaag – Kolhorn – Middenmeer – Medemblik – Andijk – Grootebroek
- Hoogtepunt: Het moment dat de wind van ‘vijand’ veranderde in ‘vriend’ na de koffie in Kolhorn.


