De toon voor de dag werd snel gezet toen de groep Joop en Henk-Jan unaniem aanwees als kopmannen. Hun opdracht was simpel maar uitdagend: loods de groep veilig en via de mooiste wegen naar de koffiestop in Ilpendam. Het duo leverde vakwerk af. De route voerde het peloton over idyllische polderwegen en langs karakteristieke West-Friese dorpen. Via de bekende klinkers van Hauwert fietste de groep via Wognum, Zuidermeer, Spierdijk en Rustenburg richting Schermerhorn. Na het doorkruisen van de Zuidoost-Beemster en Purmerend werd het rustpunt bereikt.

Bij Het Wapen van Ilpendam streken de renners neer voor een welverdiende pauze om na te genieten van de eerste 50 kilometer. Als dank voor hun feilloze navigatie en strakke tempo werden de twee kopmannen getrakteerd door de club.

De sfeer zat er goed in, mede dankzij een komisch incident op het terras. Een Vlaamse fietser kreeg zijn fietsslot niet open en worstelde met de cijfercombinatie. Toen een TCG-lid vroeg of hij de code soms was vergeten, antwoordde de Vlaming bloedserieus: “Nee, ik weet dat het 5555 is, maar ik ben de volgorde vergeten.” De anekdote zorgde voor luid gelach en zette de toon voor een pauze vol kameraadschap en humor.

De terugweg deed qua landschap zeker niet onder voor de heenreis. De route liep door de weidse polders tussen Ilpendam en Edam. Na een kort stuk over de provinciale weg sloeg de formatie rechtsaf richting Warder, pal langs de IJsselmeerdijk. Op dat moment draaide de wind plotseling van het zuidwesten naar het noordwesten. Joop en Henk-Jan lieten zich hierdoor niet van de wijs brengen. Zij hielden het tempo strak en hielden de rest van de clubleden perfect uit de wind op weg naar Scharwoude en Hoorn.

Tijdens de laatste 10 kilometer richting de thuishaven in Grootebroek klonk er luid applaus vanaf de achterste gelederen. De kopmannen werden uitvoerig bedankt voor hun toporganisatie. De deelnemers waren het roerend met elkaar eens: dit was zonder twijfel één van de allermooiste seniorenritten van de afgelopen jaren.